ทำไมบอก 'ไม่' ถึงยาก

มีใครมาขอร้องสักอย่าง ในใจรู้สึกไม่อยากทำ แต่ปากกลับพูดออกไปว่าได้ แล้วก็นั่งเสียดายทีหลังว่าทำไมไม่กล้าปฏิเสธ บางทีเราอาจเคยเป็นแบบนี้มาก่อน

ลองจินตนาการว่าการตอบรับทุกอย่างเป็นเหมือนการเปิดประตูบ้านให้คนเข้ามาเรื่อยๆ โดยไม่เคยปิดมัน สักวันพื้นที่ข้างในย่อมแออัดจนไม่มีที่ให้ตัวเองหายใจ ความยากของการบอกไม่ไม่ได้มาจากความอ่อนแอ แต่มาจากความกลัว เกรงว่าถ้าปฏิเสธแล้วจะถูกทอดทิ้ง เกรงว่าคนอื่นจะผิดหวัง เกรงว่าตัวเองจะกลายเป็นคนไม่ดี แต่คนที่รักเราจริงๆ จะไม่ทิ้งเราไปเพียงเพราะเราเลือกตัวเองสักครั้ง

คราวหน้าที่รู้สึกลังเล ลองซื้อเวลาตัวเองสักนิด บอกว่าขอคิดดูก่อน ไม่จำเป็นต้องตอบทันที

บ้านที่ไม่มีประตู ไม่ใช่บ้านที่เปิดรับทุกคน แต่เป็นบ้านที่ลืมว่าใครเป็นเจ้าของ