ทำไมคนเก่งถึงรู้สึกไม่เก่ง

ลองจินตนาการว่าเธอกำลังปีนป่ายขึ้นไปบนยอดเขา ยิ่งปีนสูงขึ้นเท่าไหร่ วิสัยทัศน์ยิ่งกว้างไกล แต่เมื่อมองไปรอบๆ ก็ยิ่งเห็นยอดเขาอื่นที่สูงกว่า แล้วก็รู้สึกว่าตัวเองยังไม่สูงพอ นี่คือภาพของคนเก่งที่มองตัวเองไม่เก่ง

มันเป็นปริศนาที่น่าสนใจ คนที่รู้น้อยมักประเมินตัวเองสูงเกินไป เพราะไม่รู้ว่ายังไม่รู้อะไรอีกเยอะ ส่วนคนที่รู้มากกลับประเมินตัวเองต่ำเกินไป เพราะยิ่งเรียนรู้ยิ่งเห็นว่าโลกกว้างใหญ่เพียงใด ยิ่งไปกว่านั้นคนเก่งมักเห็นจุดอ่อนของตัวเองชัดเจน เพราะผ่านการเกลาขัดตัวเองมาเยอะ ในขณะที่มองคนอื่นเห็นแต่ผิวเผินที่เรียบสวย แล้วก็ลืมไปว่าความพยายามที่ดูธรรมดานั้น แหละคือเครื่องหมายของคนเก่ง

ถ้าวันไหนรู้สึกว่าตัวเองยังไม่เก่ง ลองมองลงมาจากยอดเขาที่ยืนอยู่ แล้วดูว่าจุดเริ่มต้นอยู่ไกลแค่ไหน

คนที่รู้ว่ายังมีอะไรต้องเรียนรู้ ไม่ใช่คนไม่เก่ง แต่เป็นคนที่ปีนมาสูงพอที่จะมองเห็นขอบฟ้าที่กว้างขึ้น