ทำไมถึง Burnout

ทำงานมาตั้งนาน แล้ววันหนึ่งตื่นมาก็รู้สึกว่าแขนขาหนักเหมือนถูกดึงลง ทำงานเดิมๆ ที่เคยทำได้โดยไม่ต้องคิด แต่วันนี้แค่คิดจะเริ่มก็ท้อแท้แล้ว

ลองลองนึกภาพว่าพลังงานของเป็นเหมือนแก้วน้ำ — ทุกวันเทน้ำออกไปให้งาน ให้คนรอบตัว ให้ความคาดหวังที่สะสมทับซ้อนกัน แต่แทบไม่เคยเติมน้ำเข้าไปเลย แก้วใบนั้นไม่ได้แห้งผากในคืนเดียว น้ำระเหยออกทีละหยด จนวันที่มีคนขอน้ำอีกสักหยด ก็เหลือแค่ก้นแก้วที่แห้งสนิท และเสียงที่บอกว่า "ขี้เกียจ" แต่ความจริงคือแก้วมันหมดแล้ว ไม่ใช่เพราะไม่อยากให้ แต่เพราะไม่มีให้ให้แล้ว

ถ้าวันนี้รู้สึกว่าแก้วแห้ง ไม่ต้องตัดสินตัวเอง ลองเริ่มจากการเติมน้ำกลับเข้าไปสักหยด — นอนให้พอ กินให้เต็ม พักให้จริง

แก้วที่ว่างเปล่าไม่ได้แตกไปไหน มันแค่รอให้ตัวเองเติมน้ำกลับคืน — ทีละหย-dropdown... ทีละหยด วันละนิด จนเต็มอีกครั้ง