มีค่าโดยไม่ต้องโพสต์

มีคำถามเงียบๆ ที่หลายคนไม่กล้าพูดออกมา ว่าถ้าวันหนึ่งไม่โพสต์อะไรเลย ไม่มีใครเห็น ไม่มีใครกด like แล้วสิ่งที่ทำยังมีความหมายอยู่มั้ย

ลองลองนึกภาพถึงดอกไม้ป่าที่ผลิบานอยู่กลางหุบเขาที่ไม่มีรอยเท้ามนุษย์ มันไม่ได้เบ่งบานเพื่อให้ใครมองเห็น ไม่ได้รอคอยการยืนยันจากภายนอก แต่มันเปิดกลีบเพราะนั่นคือธรรมชาติของมัน ช่วงเวลาดีๆ ในชีวิตก็เช่นกัน การได้นั่งจิบกาแฟยามเช้าโดยไม่ต้องถ่ายรูป การได้เดินฝ่าสายฝนโดยไม่ต้องแชร์ การได้หัวเราะกับเพื่อนสนิทจนปวดท้องโดยไม่มีกล้องบันทึก — ทั้งหมดนั้นเต็มไปด้วยคุณค่าอยู่แล้ว คุณค่าไม่ได้ถักทอมาจากจำนวน like หรือคนที่เห็น แต่มันก่อตัวขึ้นจากความรู้สึกที่ซึมซับเข้าไปในใจตอนนั้น

ถ้าวันนี้มีช่วงเวลาดีที่ไม่ได้บันทึกอะไรเลย ให้รู้ไว้ว่านั่นคือสิ่งที่เป็นของตัวเองโดยสมบูรณ์

ดอกไม้ป่าไม่เคยต้องการผู้ชมเพื่อพิสูจน์ว่ามันสวย และก็ไม่จำเป็นต้องโพสต์เพื่อพิสูจน์ว่ามีค่า