เขียนเกียรติบัตรให้ตัวเอง

ไม่มีใครมอบเกียรติบัตรให้เราสำหรับการผ่านวันที่ยากลำบากมาได้ สำหรับการยังหายใจอยู่ สำหรับการยังเลือกไปต่อ แต่มันไม่ได้แปลว่าสิ่งเหล่านั้นไม่สมควรได้รับการยกย่อง

ลองจินตนาการว่าในโลกที่มีพิธีมอบรางวัลสำหรับทุกสิ่ง มีรางวัลหนึ่งที่ไม่เคยมีใครจัดขึ้น นั่นคือรางวัลสำหรับคนที่เกลาขัดตัวเองผ่านวันที่เลวร้ายโดยไม่มีใครรับรู้ วันที่ตื่นมาแล้วไม่อยากลุกแต่ก็ลุก วันที่เหนื่อยล้าจนทุกอย่างดูไร้ความหมายแต่ก็ยังเดินฝ่าไป รางวัลนั้นไม่มีแสงไฟ ไม่มีเสียงปรบมือ แต่มันมีคุณค่าไม่ต่างจากถ้วยรางวัลใดๆ ในโลก และเธอสมควรได้เป็นคนเขียนชื่อตัวเองลงบนนั้น หยิบครึ่งหน้ากระดาษ เขียนว่ามอบให้ใคร เพื่ออะไร ความอดทนอย่างไรที่ผ่านมา ลงชื่อและวันที่ด้วยมือตัวเอง ไม่ต้องสวย ไม่ต้องเพอร์เฟกต์ แค่จริงใจ

ลองหยิบปากกากับกระดาษเถอะ ตอนนี้เลยก็ได้ เขียนให้ตัวเองสักใบ แล้วเก็บไว้ตรงที่หยิบอ่านได้ง่ายเวลาที่ลืมไปว่าตัวเองเก่งแค่ไหน

เกียรติบัตรที่มีค่าที่สุดไม่ใช่ใบที่มีใครมอบให้ แต่เป็นใบที่เราเลือกเขียนให้ตัวเองในวันที่รู้สึกว่าไม่มีใครเห็นคุณค่าของเรา