เธอไม่ได้โกง

ได้รับคำชม ได้เลื่อนตำแหน่ง สอบผ่านสิ่งที่ตั้งใจมานาน แล้วกลับรู้สึกแปลกๆ เหมือนตัวเองไม่ได้เก่งจริง เหมือนทุกอย่างที่ได้มาเป็นเพียงโชคช่วย และสักวันคนรอบข้างจะรู้ว่าเราเป็นคนเก๊ที่แอบปนอยู่ในห้องคนเก่ง เสียงกระซิบแบบนี้มีชื่อ เรียกว่า Impostor Syndrome และมันโผล่มาหาคนทรหดทุกคน

ลองจินตนาการว่าเรากำลังถือแก้วน้ำที่เต็มเฉียบ ทุกก้าวที่เดินเราเฝ้าระแวงว่าน้ำจะหก ทั้งที่แท้จริงแล้วน้ำในแก้วคือความสามารถที่สะสมมาตลอด แต่สมองเลือกจดจำแค่ความกลัวว่าแก้วจะแตก เราถูกหล่อหลอมมาให้เชื่อว่าต้องรู้ทุกอย่างถึงจะคู่ควร ทั้งที่โลกความจริงไม่มีใครรู้ทุกอย่าง คนที่เก่งที่สุดก็ยังเรียนรู้อยู่เหมือนกัน

ถ้ารู้สึกว่าตัวเองเป็นคนเก๊ ลองหยิบกระดาษมาเขียนสิ่งที่ทำได้ในปีนี้สักสามข้อ ไม่ต้องยิ่งใหญ่ แค่เห็นว่ามีรอยมือของเราอยู่ในนั้นจริง

แก้วน้ำไม่ได้หกสักหยด เพียงแต่เราเดินจนลืมมองว่าน้ำในมือเราเต็มเสมอ