เธอไม่ได้โกหกใคร

ถ้าให้เปรียบเทียบ เธอก็เหมือนต้นไม้ที่โตขึ้นมาท่ามกลางดินที่แห้งแล้ง แล้ววันหนึ่งมีคนเดินผ่านมาเห็นใบเขียวงาม พูดประโยคเดียดว่าสวยจัง เธอกลับสะดุ้ง รีบก้มลงดูรากที่ซ่อนอยู่ใต้ดินแล้วคิดว่าตัวเองคงหลอกใครสักคนอยู่

แต่ความจริงคือ ใบไม้ที่เขียวงามนั้นไม่ได้เกิดจากการหลอกลวง มันเกิดจากรากที่เสียบลึกลงไปในดิน จากน้ำที่ซึมซับมาทีละหยด จากแสงแดดที่เฝ้ารอทุกเช้า ความรู้ที่เธอมี เธอเรียนรู้มาจริงๆ ทักษะที่เธอใช้ เธอฝึกฝนมาจริงๆ งานที่เธอทำ เธอทำมันจริงๆ ไม่มีใครแอบช่วย ไม่มีใครเขียนบทให้ หลักฐานอยู่ตรงนั้น ในทุกงานที่ผ่านมา ทุกปัญหาที่แก้ได้ ทุกครั้งที่ยังยืนอยู่ตรงนี้ได้

ความรู้สึกอาจบอกว่าไม่เก่ง แต่หลักฐานบอกอีกอย่าง ลองเปิดไฟดูรอยรากที่แทงผ่านดินแข็งมาทั้งชีวิต

ต้นไม้ไม่เคยโกหกใครว่าตัวเองเขียว มันแค่โตมาอย่างเต็มใจ และนั่นก็คือความจริงของเธอเช่นกัน