เธอคู่ควรกับสิ่งดีๆ

เวลามีสิ่งดีเข้ามาในชีวิด เรามักทำตัวเหมือนคนที่ได้รับของขวัญแต่มือสั่น รีบหาเหตุผลว่าคงส่งผิดคน ได้งานดีก็บอกว่าแค่โชคดี มีใครซักคนมารักก็คิดว่าเขาคงเห็นผิดไป ได้ยินคำชมก็รู้สึกว่าเขาพูดเอาใจ เหมือนเราถือแก้วที่ร้าวแตกแล้วคิดว่าของดีๆ คงไม่เหมาะกับแก้วใบนี้

แต่สิ่งที่เรามองไม่เห็นคือ แก้วใบนั้นยังใส่น้ำได้ ยังรับแสงแดดได้ ยังงดงามในแบบของมัน ทุกคนมีรอยร้าว ทุกคนมีข้อด้อย แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าไม่คู่ควรกับสิ่งดี เพราะความคู่ควรไม่ได้วัดที่ความสมบูรณ์แบบ ไม่ต้องเก่งที่สุดถึงจะคู่ควรกับความสำเร็จ ไม่ต้องดีที่สุดถึงจะคู่ควรกับความรัก แค่เป็นมนุษย์ที่เต็มใจเปิดมือรับ ก็พอแล้ว

คราวหน้าที่สิ่งดีเคาะประตูเข้ามา ลองไม่ต้องรีบผลักมันออกไป แค่เปิดประตูแล้วยืนยันว่ามันมาถูกที่

แก้วที่ร้าวไม่ได้แปลว่าใช้ไม่ได้ มันแปลว่าเคยผ่านอะไรมาบ้าง และนั่นล่ะที่ทำให้มันคู่ควรกับสิ่งดีๆ มากกว่าเดิม