เธอกำลังทำได้ดีอยู่แล้ว

มีบางวันที่เรามองตัวเองแล้วรู้สึกว่าไม่ได้ทำอะไรให้โลกใจ มัวแต่จับจ้องไปที่สิ่งที่ยังทำไม่ได้ จนลืมสังเกตว่าตัวเองยังยืนอยู่ตรงนี้ ลองจินตนาการว่าเราเป็นต้นไม้ต้นหนึ่งที่เติบโตในดินที่แห้งแล้ง คนมองแล้วเห็นแค่กิ่งก้านที่ยังไม่เต็มที่ แต่ไม่มีใครเห็นรากที่แหวกดินแห้งมอดแมะๆ ลงไปลึกข้างล่างเพื่อดึงน้ำมาหล่อเลี้ยงตัวเองในทุกๆ วัน การลุกจากเตียงในวันที่ท้อแท้ การหายใจต่อในวันที่อยากจะหยุด การยังคงพยายามทั้งที่ไม่มีใครเห็น นั่นไม่ใช่เรื่องธรรมดา นั่นคือความเพียรที่เงียบและสูงส่ง ลองหันมามองสิ่งที่เราทำได้วันนี้ แม้จะดูเล็กน้อยในสายตาคนอื่น ต้นไม้ไม่ได้ต้องออกดอกทุกวันถึงจะเรียกว่ามีชีวิต การยังยืนอยู่ในวันที่ลมแรง นั่นแหละคือความเข้มแข็งที่แท้จริง