งานสำคัญ แต่ใจเราก็สำคัญในวันที่มี เป้าหมายกลางปีที่เริ่มกดดัน “KPI ไตรมาสหน้าต้องโตกว่านี้นะ” “ยอดขายครึ่งปีหลังต้องอัดฉีดให้เต็มที่” เสียงประกาศเป้าหมายจากห้องประชุมมักจะตามมาด้วยความรู้สึกหนักอึ้ง

“KPI ไตรมาสหน้าต้องโตกว่านี้นะ” “ยอดขายครึ่งปีหลังต้องอัดฉีดให้เต็มที่”
เสียงประกาศเป้าหมายจากห้องประชุมมักจะตามมาด้วยความรู้สึกหนักอึ้งในอก ยิ่งเวลาที่เราเพิ่งลุยงานหนักมาตลอด 6 เดือนเต็ม การต้องแบกรับความคาดหวังระลอกใหม่ มักจะทำให้ เครียดงาน เป้าหมายกลางปีที่เริ่มกดดัน กลายเป็นเหมือนลูกตุ้มเหล็กที่ถ่วงขาเราไว้ไม่ให้ก้าวไปไหน
เราเริ่มตื่นขึ้นมาด้วยความไม่อยากไปทำงาน เราเริ่มรู้สึกว่าทุกอย่างรอบตัวมันหมุนเร็วเกินไปจนตามไม่ทัน และที่ร้ายที่สุดคือ เราเริ่มรู้สึกผิดถ้าจะขอหยุดพัก เพราะกลัวว่าจะทำให้ทีมหรือบริษัทไปไม่ถึงเป้าหมาย
ในระบบทุนนิยมที่วัดคุณค่าทุกอย่างเป็นตัวเลข เรามักจะถูกหล่อหลอมให้ทำตัวเหมือนเครื่องจักรที่ต้องมีประสิทธิภาพตลอดเวลา (Productivity) เราถูกสอนว่าการทำงานหนักคือความเท่ และการสละเวลาส่วนตัวเพื่องานคือความทุ่มเท
แต่เธอรู้ไหม... เครื่องจักรที่วิ่งไม่ยอมหยุด วันหนึ่งมันก็ต้องพัง และเมื่อมันพัง บริษัทก็แค่หาอะไหล่ใหม่มาเปลี่ยน แต่สำหรับร่างกายและจิตใจของเธอนั้น มันไม่มีอะไหล่สำรองนะ การที่เธอ เครียดงาน เป้าหมายกลางปีที่เริ่มกดดัน จนแทบจะทนไม่ไหว นั่นไม่ใช่ความอ่อนแอ แต่มันคือเสียงประท้วงจากร่างกายที่กำลังบอกว่า “พอแล้วนะ เราต้องการการดูแล”
ในวันที่งานเริ่มล้ำเส้นเข้ามาในพื้นที่ความสุข ลองถอยหลังออกมาก้าวหนึ่ง แล้วปรับมุมมองแบบนี้นะ:
เป้าหมายของบริษัทอาจจะสำคัญ แต่เป้าหมายในการมีชีวิตที่มีความสุขของเธอ สำคัญกว่าเป็นร้อยเท่านะ อย่าลืมรดน้ำพรวนดินให้ต้นไม้ในใจตัวเอง ในขณะที่กำลังวิ่งทำยอดให้คนอื่นด้วยล่ะ
ถ้า เครียดงาน เป้าหมายกลางปีที่เริ่มกดดัน จนรู้สึกว่าแบตเตอรี่ในตัวกำลังจะหมด ลองมาเช็กระดับพลังงานใจ เพื่อหาวิธีหยุดพักและดูแลตัวเองในแบบที่ใจต้องการจริงๆ กันนะ
เพื่อนคนหนึ่งที่เคยล้มและเข้าใจความเจ็บปวดของชีวิต ที่พักใจไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญ ไม่ใช่ไลฟ์โค้ช แต่เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดที่จะขอบอกว่า “พักก่อนได้นะ ไม่มีใครเร่ง” ในวันที่เหนื่อยและหมดไฟ
บทความทั้งหมดเขียนขึ้นจากประสบการณ์จริงและการศึกษา มิได้มีวัตถุประสงค์ทางการแพทย์ หากเธอรู้สึกแย่ลง โปรดปรึกษาผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิต
กำลังรู้สึกแบบนี้...
เครียดกับ การทบทวนตัวเองแบบไม่ตัดสิน ได้ ไม่ได้แปลว่าเราไม่อดทน เมื่อเดินทางเข้าสู่ช่วงกลางปี สิ่งที่มักจะตามมาคือธรรมเนียมการทำ Mid-year Check-in ไม่ว่าจะเป็นการประเมินจากหัวหน้า หรือแม้แต่การกลับมาเ