งานสำคัญ แต่ใจเราก็สำคัญในวันที่มี เป้าหมายกลางปีที่เริ่มกดดัน

งานสำคัญ แต่ใจเราก็สำคัญในวันที่มี เป้าหมายกลางปีที่เริ่มกดดัน

“KPI ไตรมาสหน้าต้องโตกว่านี้นะ” “ยอดขายครึ่งปีหลังต้องอัดฉีดให้เต็มที่”

เสียงประกาศเป้าหมายจากห้องประชุมมักจะตามมาด้วยความรู้สึกหนักอึ้งในอก ยิ่งเวลาที่เราเพิ่งลุยงานหนักมาตลอด 6 เดือนเต็ม การต้องแบกรับความคาดหวังระลอกใหม่ มักจะทำให้ เครียดงาน เป้าหมายกลางปีที่เริ่มกดดัน กลายเป็นเหมือนลูกตุ้มเหล็กที่ถ่วงขาเราไว้ไม่ให้ก้าวไปไหน

เราเริ่มตื่นขึ้นมาด้วยความไม่อยากไปทำงาน เราเริ่มรู้สึกว่าทุกอย่างรอบตัวมันหมุนเร็วเกินไปจนตามไม่ทัน และที่ร้ายที่สุดคือ เราเริ่มรู้สึกผิดถ้าจะขอหยุดพัก เพราะกลัวว่าจะทำให้ทีมหรือบริษัทไปไม่ถึงเป้าหมาย

อย่าปล่อยให้งาน กลืนกินความเป็นมนุษย์ของเรา

ในระบบทุนนิยมที่วัดคุณค่าทุกอย่างเป็นตัวเลข เรามักจะถูกหล่อหลอมให้ทำตัวเหมือนเครื่องจักรที่ต้องมีประสิทธิภาพตลอดเวลา (Productivity) เราถูกสอนว่าการทำงานหนักคือความเท่ และการสละเวลาส่วนตัวเพื่องานคือความทุ่มเท

แต่เธอรู้ไหม... เครื่องจักรที่วิ่งไม่ยอมหยุด วันหนึ่งมันก็ต้องพัง และเมื่อมันพัง บริษัทก็แค่หาอะไหล่ใหม่มาเปลี่ยน แต่สำหรับร่างกายและจิตใจของเธอนั้น มันไม่มีอะไหล่สำรองนะ การที่เธอ เครียดงาน เป้าหมายกลางปีที่เริ่มกดดัน จนแทบจะทนไม่ไหว นั่นไม่ใช่ความอ่อนแอ แต่มันคือเสียงประท้วงจากร่างกายที่กำลังบอกว่า “พอแล้วนะ เราต้องการการดูแล”

3 มุมมองเพื่อดึงใจ กลับมาเป็นของเราเอง

ในวันที่งานเริ่มล้ำเส้นเข้ามาในพื้นที่ความสุข ลองถอยหลังออกมาก้าวหนึ่ง แล้วปรับมุมมองแบบนี้นะ:

• งานคือส่วนหนึ่งของชีวิต ไม่ใช่ทั้งหมด: เธออาจจะเป็นพนักงานที่ดีขององค์กร แต่เธอก็ยังเป็นลูกที่น่ารักของพ่อแม่ เป็นเพื่อนที่รับฟังเก่ง และเป็นมนุษย์คนหนึ่งที่สมควรได้รับความสุข อย่าเอาคุณค่าทั้งหมดของชีวิตไปผูกติดกับ KPI เลยนะ
• เป้าหมายมีไว้พุ่งชน แต่ไม่ต้องชนจนตัวแตก: การพยายามทำให้ถึงเป้าหมายเป็นเรื่องที่ดี แต่ถ้าต้องแลกมาด้วยสุขภาพจิตที่พังทลาย มันก็เป็นการลงทุนที่ขาดทุนย่อยยับนะ อนุญาตให้ตัวเองทำแค่ “เต็มที่เท่าที่ไหว” ก็พอแล้ว
• การพักผ่อน คือสิทธิพื้นฐาน ไม่ใช่รางวัล: เลิกคิดว่าต้องทำงานให้เสร็จก่อนถึงจะได้พัก เธอมีสิทธิ์ที่จะพักผ่อนเพียงเพราะเธอเป็นมนุษย์ที่มีความเหนื่อยล้า ไม่ต้องรอให้ใครมาอนุญาตนะ

รักงานได้ แต่ต้องรักตัวเองให้มากกว่า

เป้าหมายของบริษัทอาจจะสำคัญ แต่เป้าหมายในการมีชีวิตที่มีความสุขของเธอ สำคัญกว่าเป็นร้อยเท่านะ อย่าลืมรดน้ำพรวนดินให้ต้นไม้ในใจตัวเอง ในขณะที่กำลังวิ่งทำยอดให้คนอื่นด้วยล่ะ

ถ้า เครียดงาน เป้าหมายกลางปีที่เริ่มกดดัน จนรู้สึกว่าแบตเตอรี่ในตัวกำลังจะหมด ลองมาเช็กระดับพลังงานใจ เพื่อหาวิธีหยุดพักและดูแลตัวเองในแบบที่ใจต้องการจริงๆ กันนะ