ทำไม ความคิดอยากลาออกที่เริ่มชัดขึ้น ถึงทำให้ใจล้ากว่างานที่เห็น

ทำไม ความคิดอยากลาออกที่เริ่มชัดขึ้น ถึงทำให้ใจล้ากว่างานที่เห็น

“รู้ตัวแน่ๆ แล้วว่าไม่ทน แต่ทำไมช่วงรอเวลาออก ถึงเหนื่อยกว่าตอนที่สู้งานหนักๆ อีกนะ?”

ช่วงเวลาแห่งการเปลี่ยนผ่าน (Transition) มักเป็นช่วงที่กินพลังงานชีวิตมากที่สุด โดยเฉพาะเมื่อการตัดสินใจเริ่มตกผลึกแล้วว่า “ฉันจะไม่อยู่ที่นี่อีกต่อไป”

ในขณะที่งานบนโต๊ะอาจจะไม่ได้เพิ่มขึ้น (หรือบางคนอาจจะเริ่มถ่ายโอนงานให้คนอื่นแล้วด้วยซ้ำ) แต่เรากลับรู้สึกว่า ความคิดอยากลาออกที่เริ่มชัดขึ้น ทำให้เรา เครียดงาน มากกว่าเดิมหลายเท่า เราหมดความอดทนกับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ นั่งประชุมอยู่ดีๆ ก็อยากจะลุกเดินออกไป หรือบางครั้งแค่นั่งมองหน้าจอคอมพิวเตอร์เฉยๆ ก็รู้สึกหมดแรงเหมือนเพิ่งวิ่งมาราธอนจบ

เมื่อสมองต้องเล่น 'ละครสองฉาก' ในเวลาเดียวกัน

ทำไมช่วงเวลารอคอยถึงสูบพลังงานเราไปจนหมด?

คำตอบคือ ในทางจิตวิทยา เมื่อจิตใจเรา (Mind) ตัดสินใจก้าวออกจากสถานที่แห่งนี้ไปแล้ว แต่ร่างกาย (Body) ยังคงต้องนั่งอยู่ที่เดิม สมองของเราจะเกิดสภาวะที่เรียกว่า “Cognitive Dissonance” หรือความขัดแย้งทางความคิด

เพื่อที่จะเอาชีวิตรอดในแต่ละวัน สมองต้องทำงานหนักเป็นสองเท่าเพื่อ “สวมหน้ากาก” แสร้งทำเป็นว่าเรายังเป็นพนักงานที่พร้อมทุ่มเท เราต้องแกล้งพยักหน้าเห็นด้วยกับแผนงานปีหน้า ทั้งที่รู้ว่าเราจะไม่อยู่ทำมัน อาการ เครียดงาน ความคิดอยากลาออกที่เริ่มชัดขึ้น จึงเป็นความเหนื่อยล้าที่เกิดจากการต้อง “เล่นละคร” ตลอดเวลา ซึ่งมันกินพลังงานมากกว่าการทำงานจริงๆ เสียอีก

3 วิธีถนอมพลังงาน ในช่วงเวลานับถอยหลัง

ถ้าความขัดแย้งในใจกำลังทำให้เธอหมดแรง ลองพยุงตัวเองด้วยวิธีเหล่านี้นะ:

1. ลดความคาดหวังในการ 'ปิดจบอย่างสมบูรณ์แบบ'

หลายคนอยากจะเคลียร์งานให้สะอาดหมดจดก่อนไป แต่ความจริงคือ งานไม่มีวันหมด อนุญาตให้ตัวเองส่งมอบงาน “เท่าที่เวลาอำนวย” และปล่อยวางส่วนที่เหลือให้เป็นหน้าที่ของบริษัท ไม่ต้องพยายามแบกรับความรู้สึกผิดที่ไม่ได้สร้างขึ้นมาเอง

2. หา 'จุดโฟกัสใหม่' นอกเวลางาน

เมื่อจิตใจไม่ได้อยู่กับงานปัจจุบันแล้ว อย่าปล่อยให้มันว่างจนฟุ้งซ่าน ลองหากิจกรรมหรือโปรเจกต์ใหม่ๆ ที่ทำให้ตื่นเต้น เช่น การเตรียมเรซูเม่ การเรียนทักษะใหม่ หรือแม้แต่การวางแผนไปเที่ยวพักผ่อนหลังลาออก การมีจุดโฟกัสใหม่จะช่วยดึงความสนใจออกจากความน่าเบื่อตรงหน้าได้

3. เป็นเพื่อนกับ 'ความรู้สึกหน่วง'

ไม่ต้องพยายามฝืนร่าเริง อนุญาตให้ตัวเองหน้าบูด หรือถอนหายใจบ้าง (ในพื้นที่ส่วนตัว) ยอมรับว่า “อืม ช่วงนี้มันอึดอัดจริงๆ แหละ” การโอบกอดความรู้สึกตรงๆ จะช่วยให้ความอึดอัดระเหยไปได้เร็วกว่าการพยายามกดมันไว้

อีกนิดเดียวนะ เส้นชัยแห่งความอิสระรออยู่

ช่วงเวลารอยต่อนี้อาจจะยาวนานและทรมาน แต่อย่าลืมบอกตัวเองซ้ำๆ นะว่า “เรากำลังจะก้าวไปสู่ที่ที่ดีกว่า”

ถ้า เครียดงาน ความคิดอยากลาออกที่เริ่มชัดขึ้น ยังทำให้ใจหนักอึ้ง ลองมาทำแบบทดสอบเพื่อเช็กระดับพลังงานใจ และอนุญาตให้ตัวเองค่อยๆ ปล่อยวางความสมบูรณ์แบบ ដើម្បីถนอมแรงไว้ก้าวเดินในเส้นทางใหม่ที่สดใสกว่าเดิมนะ