ไม่จำเป็นต้องเก่งที่สุด ก็มีคุณค่าอยู่ดี — ที่พักใจ

ทำอะไรก็รู้สึกไม่ดีพอ เห็นคนอื่นประสบความสำเร็จแล้วรู้สึกแย่ไปด้วย

เสียงในหัวมันดัง: "ทำไมเราไม่เก่งเท่าเขา?" "เรามีค่าพอไหม?"

แต่รู้ไหม คุณค่าไม่ได้วัดจากความเก่งนะ

เธอมีค่าสำหรับเพื่อนที่เขาโทรมาหาตอนเศร้า มีค่าสำหรับครอบครัวที่อบอุ่นตอนกินข้าวด้วยกัน มีค่าสำหรับเพื่อนร่วมงานที่เคยช่วยเขาผ่านวันยากๆ

สิ่งพวกนี้ไม่ได้วัดจากเงินเดือนหรือตำแหน่งนะ

เรามักเอา "ด้านหลัง" ของเราไปเทียบกับ "ด้านหน้า" ของคนอื่นบนโซเชียล มันไม่ยุติธรรมเลย

ลองเขียนสิ่งที่คนอื่นเคยบอกว่าเราทำให้เขาดีขึ้น มันคือหลักฐานว่าเรามีค่าจริง

แยกความสำเร็จกับคุณค่าออกจากกัน — ความสำเร็จเปลี่ยนแปลงได้ แต่คุณค่าอยู่กับเราเสมอ

ไม่จำเป็นต้องเก่งที่สุดนะ แค่เป็นตัวเองก็มีคุณค่าอยู่แล้ว