รู้สึกไม่มั่นใจกับ ความรู้สึกผิดเวลาได้พัก ไม่ได้แปลว่าเราไม่มีความสามารถ “ถ้าเรามัวแต่นอนพัก คนอื่นจะรู้ไหมนะว่าจริงๆ แล้วเราไม่ได้เก่งเลย?” ในขณะที่ร่างกายนอนนิ่งอยู่บนเตียง แต่สมองกลับวิ่งวุ่นไปด้

“ถ้าเรามัวแต่นอนพัก คนอื่นจะรู้ไหมนะว่าจริงๆ แล้วเราไม่ได้เก่งเลย?”
ในขณะที่ร่างกายนอนนิ่งอยู่บนเตียง แต่สมองกลับวิ่งวุ่นไปด้วยคำถามที่คอยจับผิดตัวเอง อาการ imposter syndrome ความรู้สึกผิดเวลาได้พัก เป็นการจับคู่ของความโหดร้ายทางจิตใจ ที่มักจะโจมตีคนที่ตั้งใจทำงานและอยากทำให้ออกมาดีที่สุดเสมอ
เราไม่กล้าหยุดพัก เพราะเราเชื่อว่า “ความขยัน” คือเกราะกำบังเดียวที่ช่วยปกปิด “ความไม่เก่ง” ของเราเอาไว้ เรากลัวว่าถ้าเราหยุดวิ่งเมื่อไหร่ หน้ากากคนเก่งที่เราสวมอยู่จะหลุดออก และทุกคนจะจับได้ว่าเราเป็นแค่ตัวปลอมที่ไม่ได้มีความสามารถจริงๆ
ทำไมเราถึงกลัวการพักผ่อนขนาดนั้น?
เพราะในใจลึกๆ เราไม่ได้เชื่อมั่นในความสามารถของตัวเอง (Imposter Syndrome) เรามองว่าความสำเร็จที่ผ่านมา มันเกิดจากการที่เรา “อดนอน” เกิดจากการที่เรา “ทำงานล่วงเวลา” ไม่ใช่เพราะเราเก่ง อาการ imposter syndrome ความรู้สึกผิดเวลาได้พัก จึงเกิดขึ้น เพราะเรากลัวว่าถ้าเราเลิกทำสิ่งเหล่านั้น (ด้วยการพักผ่อน) ความสำเร็จที่เราเคยมีก็จะหายวับไปกับตา
การพักผ่อนจึงกลายเป็นเรื่องน่ากลัว เพราะมันเหมือนการเปิดเปลือยให้เห็นตัวตนที่แท้จริง ที่เรา (คิดไปเองว่า) ไม่ได้มีดีอะไรเลย
เราอยากให้เธอค่อยๆ ถอดเกราะความขยันที่หนักอึ้งนั้นออก แล้วมองเห็นความจริงข้อนี้กันนะ:
ไม่มีใครบนโลกที่ต้องทำงานตลอด 24 ชั่วโมงเพื่อพิสูจน์คุณค่าของตัวเองนะ การที่เธอนอนพักเฉยๆ ไม่ได้ทำให้ความเก่งของเธอลดลงเลยแม้แต่น้อย
ถ้า imposter syndrome ความรู้สึกผิดเวลาได้พัก ยังคอยกระซิบถ้อยคำร้ายๆ ใส่เธอ ลองแวะมาเติมเต็มคำยืนยันใจดีให้ตัวเอง เพื่อกอดปลอบใจและอนุญาตให้ตัวเองได้รับการพักผ่อนที่คู่ควรเสมอนะ
เพื่อนคนหนึ่งที่เคยล้มและเข้าใจความเจ็บปวดของชีวิต ที่พักใจไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญ ไม่ใช่ไลฟ์โค้ช แต่เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดที่จะขอบอกว่า “พักก่อนได้นะ ไม่มีใครเร่ง” ในวันที่เหนื่อยและหมดไฟ
บทความทั้งหมดเขียนขึ้นจากประสบการณ์จริงและการศึกษา มิได้มีวัตถุประสงค์ทางการแพทย์ หากเธอรู้สึกแย่ลง โปรดปรึกษาผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิต
กำลังรู้สึกแบบนี้...
เก็บหลักฐานความพยายามเมื่อ ความกลัวว่าจะทำได้ไม่ดีพอ ทำให้สงสัยตัวเอง “เราเก่งพอที่จะอยู่ตรงนี้จริงๆ หรอ?” ในวันที่ต้องรับโปรเจกต์ใหม่ หรือวันที่เจ้านายเรียกไปชมเชย แทนที่ใจจะฟู หลายคนกลับรู้สึกตรงกั