Q4 ทำงานเครียดจนลืมตัวเอง? ลอง 3 วิธีเล็กๆ ที่ช่วยดึงตัวเองกลับมา เราไม่ใช่งานที่ทำนะ

ตื่นมาคิดเรื่องงาน ทำงานตลอดวัน กลับบ้านก็คิดเรื่องงาน นอนก็ฝันถึงงาน จนลืมไปว่าเรามีชีวิตนอกจากการทำงาน
Q4 มันดึงเราเข้าไปในโลกของงานจนมิดชิด ทุกอย่างด่วน ทุกอย่างสำคัญ จนเราลืมว่าเป็นคน ไม่ใช่เครื่องจักร
แล้วเราก็เริ่มคิดว่าตัวเองคืองานที่ทำ วัดคุณค่าจาก productivity จนลืมว่ามีคุณค่าอยู่แล้วแค่เป็นเรา
ลองทำแค่นี้: ตั้งเวลาเลิกงานให้ชัด พอถึงเวลา ปิด laptop ปิด notification
ทำอะไรที่ไม่ใช่งานแม้ 15 นาที — อ่านหนังสือ เดินเล่น ฟังเพลง อะไรก็ได้ที่เป็นเวลาของเรา
บอกตัวเองว่า "เราไม่ใช่งานของเรา" งานคือสิ่งที่ทำ ไม่ใช่สิ่งที่เป็น
ถ้าไม่มีเวลาให้ตัวเองเลย มันไม่ใช่เพราะบริหารเวลาไม่เก่งนะ แต่เพราะระบบมันออกแบบมาให้ทำงานเยอะขึ้นเรื่อยๆ
สุดสัปดาห์นี้ ลองทิ้งงานสักครึ่งวัน ทำอะไรที่ทำให้เป็นตัวเองบ้าง
เพื่อนคนหนึ่งที่เคยล้มและเข้าใจความเจ็บปวดของชีวิต ที่พักใจไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญ ไม่ใช่ไลฟ์โค้ช แต่เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดที่จะขอบอกว่า “พักก่อนได้นะ ไม่มีใครเร่ง” ในวันที่เหนื่อยและหมดไฟ
บทความทั้งหมดเขียนขึ้นจากประสบการณ์จริงและการศึกษา มิได้มีวัตถุประสงค์ทางการแพทย์ หากเธอรู้สึกแย่ลง โปรดปรึกษาผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิต

ทำไม ความคิดอยากลาออกที่เริ่มชัดขึ้น ถึงทำให้ใจล้ากว่างานที่เห็น “รู้ตัวแน่ๆ แล้วว่าไม่ทน แต่ทำไมช่วงรอเวลาออก ถึงเหนื่อยกว่าตอนที่สู้งานหนักๆ อีกนะ?” ช่วงเวลาแห่งกา

เครียดกับ การวางแผนออกจากงานโดยไม่เผาสะพาน ได้ ไม่ได้แปลว่าเราไม่อดทน “แค่นี้ทำเป็นเครียด คนอื่นเขาลาออกกันเยอะแยะ ไม่เห็นต้องคิดมากขนาดนี้เลย” เวลาที่เราพยายามจะอธิบายความกังวลในช่วง “เตรียมตัวลาออก”

เครียดกับ เช้าวันจันทร์ที่ไม่อยากลุกไปทำงาน ได้ ไม่ได้แปลว่าเราไม่อดทน “คนอื่นเขาก็ทำงานหนักกันทั้งนั้น ทำไมเราถึงรู้สึกเหมือนจะตายให้ได้อยู่คนเดียว?” ทุกเช้าวันจันทร์ เสียงนาฬิกาปลุกมักจะทำหน้าที่เหม