ปีใหม่แล้ว... แต่ทำไมใจยังอยู่ที่เดิม? (อนุญาตให้ตัวเองเริ่มต้นช้ากว่าคนอื่นได้นะ)
เห็นคนอื่นวิ่งไปข้างหน้าแล้วใจหวิวๆ ใช่มั้ย? มาดูกันว่าทำไมการ "เริ่มต้นช้า" ถึงอาจดีกว่าการ "รีบวิ่ง" บทความนี้ขออนุญาตให้เธอยังไม่ต้องเป็นคนใหม่ในวันนี้
ดอกไม้แต่ละชนิดมีฤดูกาลผลิบานของตัวเอง... ทำไมเราถึงคิดว่ามนุษย์ทุกคนต้องผลิบานพร้อมกันในวันที่ 1 มกราคมล่ะ?
สวัสดีปีใหม่นะ... แม้ว่าข้างในใจเธออาจจะยังรู้สึกเหมือนเดิมเลยก็ตาม รู้มั้ยว่าเธอไม่ได้แปลกหรอก การเปลี่ยนเลขศักราชไม่ได้มีเวทมนตร์วาร์ปความรู้สึกเราให้เปลี่ยนตามได้ทันที
กับดักของคำว่า "เริ่มต้นใหม่"
เราถูกปลูกฝังว่าปีใหม่ต้องเป็น "New Me" แต่ความจริงคือ เราคือคนเดิมที่มีประสบการณ์เพิ่มขึ้นอีก 1 ปีต่างหาก การกดดันให้ตัวเองต้องเปลี่ยนปุบปับ ก็เหมือนการกระชากต้นกล้าให้โตไวๆ สุดท้ายรากก็ขาด
อนุญาตให้ตัวเอง "Slow Start"
ปีนี้ลองเปลี่ยนจาก "วิ่งตั้งแต่วันแรก" เป็น "เดินชมวิว" ดูมั้ย?
- สัปดาห์แรก: แค่ตื่นมาแล้วยิ้มให้ตัวเองหน้ากระจกก็พอ
- เดือนแรก: ค่อยๆ ทบทวนสิ่งที่อยากทำ ไม่ต้องรีบเขียนลง Planner ทั้งเล่ม
- ไตรมาสแรก: ลองทำสิ่งใหม่เล็กๆ สักอย่าง
ปีนี้ไม่ต้องเป็นคนใหม่ก็ได้... แค่เป็นคนเดิมที่ "ใจดีกับตัวเอง" มากขึ้นก็พอแล้วนะ