วิกฤตวัย 25 (Quarter-Life Crisis)
“หลงทางไม่ผิดหรอก... มันคือจุดเริ่มต้นของการค้นหาเส้นทางใหม่”
สิ่งที่อาจกำลังเกิดขึ้นข้างใน
จู่ๆ บทที่เคยเขียนไว้ก็ดูไม่เข้าท่า เป้าหมายที่เคยชัดก็เริ่มเบลอ... มันน่ากลัวเนอะที่ต้องโตเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวแต่ข้างในยังสับสน ไม่ต้องรีบหาคำตอบวันนี้ก็ได้ การตั้งคำถามกับชีวิตคือสัญญาณของการเติบโตนะ
ส่วนประกอบของความรู้สึกนี้
- แรงกดดันที่ต้องเป็นผู้ใหญ่เต็มตัว
- การเปรียบเทียบชีวิตตัวเองกับเพื่อนรุ่นเดียวกัน
- ความฝันวัยเด็กเริ่มสวนทางกับความจริง
พักใจใน 2 นาที
ถามตัวเองว่า "วันนี้อะไรทำให้ยิ้มได้" เอาแค่เรื่องเดียวพอ