เพื่อนกินโอมากาเสะ เรากินมาม่า... ทำไมความจนถึงทำให้รู้สึก "ด้อยค่า" จังนะ?
สตอรี่เพื่อนมีแต่ของดีๆ ตัดภาพมาที่เรา... ความน้อยเนื้อต่ำใจนี้รับมือยังไงดี? เมื่อ Self-Worth ดันไปผูกติดกับ Net Worth
กลางเดือนแล้ว... ความจริงเริ่มกระแทกตา เพื่อนลงรูป Omagase คอร์สละ 5,000 ส่วนเรานั่งต้มมาม่าหมูสับ ความรู้สึก "ตัวเล็ก" มันเกิดขึ้นมาดื้อๆ
Status Anxiety: โรคกังวลเรื่องสถานะ
เราอยู่ในสังคมที่ตัดสินคุณค่าคนจาก "กำลังซื้อ" เราเลยเผลอเชื่อว่า ถ้ารวยไม่เท่าเขา = เราดีไม่เท่าเขา ทั้งที่จริงๆ แล้ว รสชาติของมาม่าที่กินตอนหิวจัด ก็อร่อยไม่แพ้ปลาทูน่าราคาแพงนะ
จงภูมิใจใน "ความจริง" ของเรา
การที่เธอบริหารเงิน 200 บาทให้รอดได้ทั้งวัน ต้องใช้ทักษะความอดทนและการวางแผนขั้นสูงนะ! เธอเก่งกว่าที่เธอคิดเยอะ
อย่าให้ Story ของคนอื่นมากำหนด Story ของเรา... ชีวิตเรา เรากำกับเอง
เปลี่ยนความน้อยใจเป็นพลังในการจัดการเงิน ลองใช้ Financial Healing Planner ช่วยวางแผนอนาคตของเธอเองดูสิ (อนาคตที่ดีกว่าเดิม)
อ่านแล้วรู้สึก relate?
อ่านเพิ่มเติมเรื่องนี้ →