Burnout ไม่ใช่ความขี้เกียจ

ตื่นมาอีกวันรู้สึกว่าไม่อยากขยับตัว ไม่อยากเปิดเมล ไม่อยากพูดคุย แล้วเสียงในหัวก็เริ่มพูดว่า "ขี้เกียจเกินไปแล้วนะ"

ลองลองนึกภาพว่าขี้เกียจกับ burnout เหมือนสองสภาพอากาศที่ดูคล้ายกันแต่ต่างกันที่สนิท — ขี้เกียจเหมือนวันที่เมฆมืดบดบัง แต่ลมยังพัดเบาๆ พอพักไปสักพักเมฆก็สลาย อยากลุกทำอะไรต่อ แต่ burnout เหมือนฟ้าที่ฝนตกหนักมาหลายวัน ดินอิ่มตัว น้ำท่วมขัง ถึงจะหยุดฝนชั่วขณะ แสงแดดก็ไม่สามารถแห้งได้ทันที ต้องใช้เวลาให้น้ำระบายออก ให้ดินซึมซับแห้งทีละนิด การที่ดินยังเปียกอยู่ไม่ได้แปลว่าดินไม่ดี แต่แปลว่าฝนตกมากเกินไป และยังไม่มีเวลาพอให้แห้ง

ถ้าวันนี้รู้สึกว่าทุกอย่างยังเปียกชื้นและหนักอยู่ อย่าเพิ่งตำหนิตัวเอง ที่แผ่นดินยังไม่แห้งเพราะฝนที่ตกลงมาหนักเกินไป ไม่ใช่เพราะดินไม่ดี