หมดไฟไม่ได้แปลว่าอ่อนแอ

มีช่วงเวลาที่เราลืมตัวเองไปหมดแล้ว จู่ๆ ก็รู้สึกว่าพลังงานที่เคยมีอยู่เต็มเปี่ยมมันหายไปไหนเสียหมด ไม่มีแม้แต่แรงจะลุกจากเตียง ไม่มีแม้แต่แรงจะตอบข้อความใคร แล้วเสียงเล็กๆ ในหัวก็เริ่มกระซิบว่า "ทำไมเราอ่อนแอขนาดนี้"

ลองจินตนาการว่าเราเป็นเหมือนต้นไม้ต้นหนึ่งที่คอยให้ร่มเงาแก่ทุกคนมาตลอด ให้ใบ ให้ดอก ให้ผล จนวันหนึ่งดินรอบๆ รากกลายเป็นทรายแห้ง ไม่มีน้ำ ไม่มีอาหาร แต่ต้นไม้ก็ยังพยายามยื่นกิ่งออกไปให้คนอื่นต่อไป จนใบเหี่ยว จนกิ่งแห้ง จนไม่เหลือแม้แต่พลังจะผลิใบใหม่ ต้นไม้ต้นนั้นไม่ได้อ่อนแอ ต้นไม้ต้นนั้นให้มากเกินกว่าที่รากจะรับเอาไว้ไหว ความหมดไฟไม่ใช่สัญญาณของความพ่ายแพ้ แต่เป็นสัญญาณที่ร่างกายและจิตใจส่งมาบอกว่า เราได้ให้มาจนตัวเองแทบไม่เหลือแล้ว นั่นคือความใจดี ความพยายาม ความทุ่มเท ไม่ใช่ความอ่อนแอแต่อย่างใด

ถ้าวันนี้รู้สึกว่าพลังงานมันหมดไปหมดแล้ว ลองหยุดนิ่งๆ สักครู่ แล้วถามตัวเองว่าเราได้ให้อะไรกับใครไปบ้าง โดยที่ลืมเติมน้ำให้รากของตัวเอง

ต้นไม้ที่ปล่อยให้รากได้ดูดซับน้ำบ้าง จึงกลับมาเขียวชอุ่มได้อีกครั้ง ไม่ใช่เพราะมันเก่งขึ้น แต่เพราะมันยอมให้ตัวเองได้รับบ้าง