ทำไมถึงกลัวถูกปฏิเสธ

มีอะไรหลายอย่างที่อยากทำแต่ไม่กล้า ไม่กล้าบอกรัก ไม่กล้าสมัครงาน ไม่กล้าขออะไรสักอย่าง ทุกอย่างมาเจอกันที่ประโยคเดียวกัน กลัวถูกปฏิเสธ แล้วก็เลือกเก็บความอยากนั้นไว้ในใจแทน

ลองลองนึกภาพว่าการถูกปฏิเสธเป็นเหมือนประตูที่ปิดสนิท ยืนอยู่ข้างหน้า มองไปที่บานประตูแล้วรู้สึกเจ็บ เพราะสมองประมวลผลความเจ็บจากการถูกปฏิเสธเหมือนกับความเจ็บทางกาย งานวิจัยยืนยันว่าใช้พื้นที่สมองเดียวกัน นั่นคือเหตุผลที่มันเจ็บจี๊ด ไม่ใช่เพราะอ่อนแอ แต่เพราะร่างกายถูกสอนมาให้รับรู้การถูกผลักไสอย่างรุนแรง เหมือนสมัยโบราณที่การถูกกลุ่มปฏิเสธเท่ากับอันตรายถึงชีวิต และเมื่อเคยเผชิญกับประตูที่ปิดลงมาก่อน ก็ยิ่งกลัวที่จะเดินไปเคาะอีก

แต่ลองมองใหม่ ประตูที่ปิดไม่ได้บอกว่าไม่มีค่า มันแค่บอกว่าทางนี้ไม่ใช่ ทางที่ใช่ยังรออยู่ข้างหน้า

ประตูที่ปิดลงไม่ได้ล็อกไว้ มันแค่เตือนให้เดินต่อไปหาบานที่เปิดอยู่