รู้สึกผิดก็ได้ แต่อย่าลงโทษตัวเอง

ความรู้สึกผิดเหมือนฝนตก มันเปียก มันหนาว แต่มันไม่ได้ทำให้ตัวเองเสียหาย สิ่งที่ทำร้ายคือการยืนอยู่ใต้ฝนแล้วไม่ยอมหาที่หลบ หรือพูดกับตัวเองว่า "สมควรแล้วที่เปียก" นั่นคือการลงโทษตัวเอง — ไม่ยอมให้อภัย ด่าว่า ทำร้าย จนความรู้สึกผิดเล็กๆ กลายเป็นบาดแผลใหญ่

ความรู้สึกผิดเป็นสัญญาณว่าใส่ใจ แต่มันไม่ใช่คำตัดสิน ลองถามตัวเองว่าทำผิดจริงมั้ย ถ้าใช่ ก็แก้ไขแล้วปล่อยวาง ถ้าไม่ใช่ ก็ทิ้งความรู้สึกนั้นไว้กับฝนที่กำลังซาลง

ฝนจะหยุดเอง แต่ต้องเป็นคนเดินไปหาที่กันฝนด้วยตัวเอง