ผิดพลาดก็เรียนรู้ได้

เลือกผิดแล้วรู้สึกแย่ โทษตัวเองว่าทำไมไม่คิดให้ดีกว่านี้ ทำไมไม่ฟังคนนั้นคนนี้ เหมือนเดินเข้าไปในทางที่ไม่มีแสงแล้วรู้สึกว่าตัวเองโง่ที่เลือกเข้ามา แต่ถ้ามองย้อนกลับไป ทุกคนที่เดินมาไกลแค่ไหน ก็เคยเลือกผิดมาทั้งนั้น ความผิดพลาดไม่ใช่กำแพงที่ขวางทาง แต่เป็นเหมือนหินที่เก็บขึ้นมาระหว่างทาง บางก้อนหนัก บางก้อนบาดมือ แต่ทุกก้อนสอนให้รู้จักตัวเองมากขึ้น ว่าอะไรไม่ใช่ ว่าอะไรสำคัญจริงๆ ประสบการณ์จากการเลือกผิดคือข้อมูลที่หาไม่ได้จากการคิดอย่างเดียว มันทำให้ครั้งต่อไปเรามองเห็นมากขึ้น ตัดสินใจได้ละเอียดขึ้น กล้าเผชิญความไม่แน่นอนมากขึ้น ลองเปลี่ยนจากการโทษตัวเอง เป็นการถามว่าได้เรียนรู้อะไรจากเรื่องนี้บ้าง การเก็บหินระหว่างทางไม่ใช่การเดินผิด แต่เป็นการสะสมเครื่องมือสำหรับทางข้างหน้า