ฝึกให้อภัยตัวเอง

ให้อภัยเพื่อนได้ทุกครั้งที่เขาผิดพลาด แต่พอเป็นตัวเอง กลับถือสาอยู่นาน เหมือนมีคนสองมาตรฐานอยู่ในหัวใจ — คนแรกเอาใจใส่คนอื่น คนที่สองลงโทษตัวเอง การให้อภัยตัวเองไม่ใช่การหาข้อแก้ตัว แต่เป็นการยอมรับว่าความผิดพลาดเกิดขึ้น แล้วเรียนรู้จากมัน ไม่ใช่ยึดติดไว้จนกลายเป็นกรงที่ขังตัวเอง

เมื่อทำผิด ให้ลองถามว่าจะแก้ไขอะไรได้บ้าง แล้วทำ แล้วปล่อย ถ้าแก้ไม่ได้แล้ว ก็ปล่อยวาง เพราะบางบาดแผลไม่มีทางเย็บปิด แต่มันสามารถหายดีได้ถ้าเลิกแงะมันออกมาดูซ้ำๆ

กรงที่ขังอยู่ตอนนี้ กุญแจอยู่ในมือมาตลอด