อยากมีเวลาให้ตัวเองก็ปกติ

รู้สึกผิดมั้ยที่อยากมีเวลาให้ตัวเอง อยากอยู่คนเดียวสักครู่ อยากทำสิ่งที่ชอบโดยไม่ต้องรับผิดชอบใคร อยากเป็นตัวเองแบบไม่ต้องแบกอะไรไว้บนไหล่

ลองจินตนาการว่าจิตใจของเราเป็นเหมือนสระน้ำที่ต้องการการพักผ่อนเพื่อให้น้ำใสอยู่เสมอ ถ้ามีคนมากวนน้ำตลอดเวลา โคลนตมก็จะฟูขึ้นมาเรื่อยๆ จนมองไม่เห็นก้นสระ แต่ถ้าได้ปล่อยให้สระสงบลงสักพัก ตะกอนจะค่อยๆ จมลง น้ำจะกลับมาใสอีกครั้ง เวลาส่วนตัวก็เช่นกัน มันไม่ใช่ความเห็นแก่ตัว แต่เป็นการปล่อยให้จิตใจได้สงบลงพอที่จะรับรู้สิ่งต่างๆ ได้ชัดเจนอีกครั้ง คนที่ดูแลตัวเองได้ ไม่ได้ดูแลคนอื่นน้อยลง แต่กลับมีพลังงานที่เต็มเปี่ยมจะมอบให้มากกว่าเดิม การที่เธออยากมีเวลาให้ตัวเองจึงไม่ใช่การหนีจากใคร แต่เป็นการกลับมาเติมน้ำให้สระที่กำลังแห้งขอด

ลองเริ่มจากช่วงเวลาสั้นๆ แม้แค่สิบห้านาทีก่อนที่ใครจะตื่น หรือระหว่างพักกลางวันที่ไม่ต้องทำอะไรนอกจากอยู่กับตัวเอง

สระน้ำที่ใสที่สุดไม่ใช่สระที่ไม่เคยมีใครกวน แต่เป็นสระที่ได้รับโอกาสให้สงบลงเมื่อตะกอนต้องการเวลาจม