โดดเดี่ยวจากการทำงานที่บ้าน (Remote Isolation)
“การจ้องหน้าจอทั้งวันโดยไม่ได้เจอคนจริงๆ มันสูบพลังใจนะ... ออกไปสูดอากาศหน่อยไหม”
สิ่งที่อาจกำลังเกิดขึ้นข้างใน
ตื่นมาก็โต๊ะทำงาน เลิกงานก็เตียงนอน... เส้นแบ่งชีวิตหายไป แถมยังขาดปฏิสัมพันธ์กับผู้คนจนรู้สึกเหมือนถูกลืมอยู่ในห้องสี่เหลี่ยม ความเหงาจากการ WFH มันจริงและหนักหนามากนะ เธอไม่ได้คิดไปเองหรอก สมองเราต้องการไออุ่นจากมนุษย์จริงๆ บ้าง
ส่วนประกอบของความรู้สึกนี้
- ขาดการมีส่วนร่วมในสังคม (Social Engagement) แบบ Face-to-face
- เส้นแบ่งระหว่าง "พื้นที่งาน" และ "พื้นที่พักผ่อน" ที่เลือนราง
- ภาวะ Sensory Deprivation จากสภาพแวดล้อมเดิมๆ
พักใจใน 2 นาที
พาตัวเองออกไปทำงานที่ร้านกาแฟ หรือสวนสาธารณะ อย่างน้อย 2 ชั่วโมง