บทความดูแลใจ
ที่พักใจ — รวมบทความจิตวิทยาและการดูแลตัวเองที่เขียนมาเพื่อทุกคนที่มีความกังวลใจ
เราเชื่อว่า "ความเข้าใจ" คือก้าวแรกของการเยียวยา บทความของเราจึงไม่ได้เน้นเพียงแค่การบอกให้เธอ 'สู้ๆ' แต่เน้นการรับฟัง ยืนยันความรู้สึก และมอบเครื่องมือทางจิตวิทยาที่ทำได้จริง เพื่อให้วันนี้ของเธอเบาลงกว่าเดิมอีกนิด
🌱 จิตวิทยาที่ย่อยง่าย
เรานำทฤษฎีทางจิตวิทยามาถอดรหัสให้กลายเป็นเรื่องที่เข้าใจง่าย เหมาะกับไลฟ์สไตล์ของคนทำงานที่เวลาเป็นสิ่งมีค่า
💚 พื้นที่ของการรับฟัง
ทุกตัวอักษรกลั่นกรองมาจากความเข้าใจในความเจ็บปวด เพราะเราเชื่อว่าไม่มีใครควรต้องแบกโลกทั้งใบไว้เพียงลำพัง
💊 วิธีดูแลใจที่ทำได้จริง
มากกว่าแค่แรงบันดาลใจ คือขั้นตอนเล็กๆ (Micro-steps) ที่เธอสามารถเริ่มทำได้ทันทีเพื่อให้สุขภาพจิตดีขึ้นอย่างยั่งยืน
ความกังวล
12 บทความจากทั้งหมด 52 บทความ
อยากให้ การเป็นคนดีจนไม่มีที่ให้ตัวเอง มีคำตอบก็เป็นความรู้สึกที่เข้าใจได้
อยากให้ การเป็นคนดีจนไม่มีที่ให้ตัวเอง มีคำตอบก็เป็นความรู้สึกที่เข้าใจได้ “เราทำดีกับทุกคนแล้ว แต่ทำไมสุดท้ายคนที่เหนื่อยที่สุดถึงเป็นเราเสมอ?” คำถามที่เต็มไปด้วยความน้อยใจนี้ มักจะดังก้องอยู่ในหัวขอ
คุยกับความกลัวเรื่องเงินผ่าน การนอนดึกเพื่อทวงเวลาของตัวเอง อย่างอ่อนโยน
คุยกับความกลัวเรื่องเงินผ่าน การนอนดึกเพื่อทวงเวลาของตัวเอง อย่างอ่อนโยน “นอนดึกแบบนี้ เอาเวลาไปหาความรู้เพิ่ม หรือหารายได้เสริมดีไหม?” ในขณะที่เรากำลังพยายามจะ “ทวงเวลาของตัวเองคืน” (Revenge Bedtime
ถามใจตัวเองก่อนตัดสินใจเรื่อง สมองล้าจากงานและหน้าจอ
ถามใจตัวเองก่อนตัดสินใจเรื่อง สมองล้าจากงานและหน้าจอ “ย้ายสายงานไปเลยดีไหม?” “หรือควรกลับไปเรียนต่อดี?” เวลาที่เราตกอยู่ในสภาวะที่ ไม่รู้จะเลือกทางไหนดี การหาทางออกด้วยการเสิร์ชหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ต
กังวลกับ ความรู้สึกผิดเวลาได้พัก ได้ แม้อนาคตยังมาไม่ถึง
กังวลกับ ความรู้สึกผิดเวลาได้พัก ได้ แม้อนาคตยังมาไม่ถึง “ถ้านอนพักตอนนี้ แล้วงานพรุ่งนี้จะไม่เสร็จไหมนะ?” ในเวลาที่เราตั้งใจจะทิ้งตัวลงนอนเพื่อพักผ่อน แต่จู่ๆ สมองกลับจำลองภาพความหายนะสารพัดรูปแบบใน
บางครั้ง การพักที่ไม่ต้องพิสูจน์ว่าเรามีประโยชน์ ต้องการภาษาเชิงสัญลักษณ์
บางครั้ง การพักที่ไม่ต้องพิสูจน์ว่าเรามีประโยชน์ ต้องการภาษาเชิงสัญลักษณ์ “เสาร์อาทิตย์นี้ไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย” ทำไมเวลาที่เรานอนเอนหลังดูซีรีส์ หรือใช้เวลาไปกับการนอนมองเพดานเฉยๆ เราถึงมัก
ทำไม การนอนดึกเพื่อทวงเวลาของตัวเอง ถึงไปแตะความกลัวเรื่องเงิน
ทำไม การนอนดึกเพื่อทวงเวลาของตัวเอง ถึงไปแตะความกลัวเรื่องเงิน “ถ้านอนตอนนี้ พรุ่งนี้ตื่นมาก็ต้องไปทำงานหาเงินอีกแล้วหรอ?” ในค่ำคืนที่เงียบสงบ แทนที่เราจะรีบเข้านอนเพื่อชาร์จแบตให้ร่างกาย หลายคนกลับเ
บางคำตอบของ สมองล้าจากงานและหน้าจอ อาจค่อยๆ ชัดขึ้นเอง
บางคำตอบของ สมองล้าจากงานและหน้าจอ อาจค่อยๆ ชัดขึ้นเอง “จะไปต่อทางไหนดี?” “งานนี้มันยังใช่สำหรับเราอยู่ไหม?” เวลาที่เราเผชิญหน้ากับทางแยกของชีวิต เรามักจะเร่งเร้าตัวเองให้รีบหาคำตอบให้เร็วที่สุด เราพ
กังวลกับ การนอนดึกเพื่อทวงเวลาของตัวเอง ได้ แม้อนาคตยังมาไม่ถึง
กังวลกับ การนอนดึกเพื่อทวงเวลาของตัวเอง ได้ แม้อนาคตยังมาไม่ถึง “รู้ทั้งรู้ว่าพรุ่งนี้ต้องตื่นเช้า แต่ก็ยังหยุดไถโทรศัพท์ไม่ได้สักที” ในแต่ละคืนที่เข็มนาฬิกาชี้ผ่านเที่ยงคืนไปแล้ว หลายคนยังคงตาค้างจ้
ใช้ ritual เล็กๆ เพื่อฟังใจเรื่อง สมองล้าจากงานและหน้าจอ
ใช้ ritual เล็กๆ เพื่อฟังใจเรื่อง สมองล้าจากงานและหน้าจอ “ปิดคอมแล้ว แต่ทำไมตายังสว่างอยู่เลยนะ?” ในโลกยุคดิจิทัลที่เราทำงานผ่านหน้าจอเกือบทั้งวัน ทั้งตอบอีเมล ไถแชท หรือแม้แต่การพักผ่อนก็ยังหนีไม่พ้
ทำไม การเริ่มครึ่งปีหลังแบบใจดีกว่าเดิม ถึงไปแตะความกลัวเรื่องเงิน
ทำไม การเริ่มครึ่งปีหลังแบบใจดีกว่าเดิม ถึงไปแตะความกลัวเรื่องเงิน “ครึ่งปีหลังนี้จะเพลาๆ เรื่องงาน แล้วหันมาดูแลตัวเองให้มากขึ้น” หลายคนตั้งใจไว้แบบนี้หลังจากที่ลุยงานหนักจนร่างพังในครึ่งปีแรก แต่พอถ
ยังไม่ชัดกับ เสียงในหัวที่บอกว่าเราเป็นตัวปลอม ก็ไม่ได้แปลว่าเราหลงทาง
ยังไม่ชัดกับ เสียงในหัวที่บอกว่าเราเป็นตัวปลอม ก็ไม่ได้แปลว่าเราหลงทาง “หรือว่าเราเลือกทางผิดมาตั้งแต่แรกนะ?” ประโยคนี้มักจะวนเวียนเข้ามาในหัวเสมอเวลาที่เราเจอทางตัน หรือทำผลงานออกมาได้ไม่ดีเท่าที่คา
ทำไม ครึ่งปีแรกที่ไม่เป็นไปตามแผน ถึงทำให้สมองคิดวนไม่หยุด
ทำไม ครึ่งปีแรกที่ไม่เป็นไปตามแผน ถึงทำให้สมองคิดวนไม่หยุด “จะเอายังไงกับครึ่งปีหลังดี?” “เรามาผิดทางหรือเปล่านะ?” เมื่อปฏิทินเดินทางมาถึงช่วงกลางปี มันมักจะมาพร้อมกับช่วงเวลาแห่งการทบทวนตัวเอง (Mid-