ที่พักใจ — รวมบทความจิตวิทยาและการดูแลตัวเองที่เขียนมาเพื่อทุกคนที่มีความกังวลใจ
เราเชื่อว่า "ความเข้าใจ" คือก้าวแรกของการเยียวยา บทความของเราจึงไม่ได้เน้นเพียงแค่การบอกให้เธอ 'สู้ๆ' แต่เน้นการรับฟัง ยืนยันความรู้สึก และมอบเครื่องมือทางจิตวิทยาที่ทำได้จริง เพื่อให้วันนี้ของเธอเบาลงกว่าเดิมอีกนิด
เรานำทฤษฎีทางจิตวิทยามาถอดรหัสให้กลายเป็นเรื่องที่เข้าใจง่าย เหมาะกับไลฟ์สไตล์ของคนทำงานที่เวลาเป็นสิ่งมีค่า
ทุกตัวอักษรกลั่นกรองมาจากความเข้าใจในความเจ็บปวด เพราะเราเชื่อว่าไม่มีใครควรต้องแบกโลกทั้งใบไว้เพียงลำพัง
มากกว่าแค่แรงบันดาลใจ คือขั้นตอนเล็กๆ (Micro-steps) ที่เธอสามารถเริ่มทำได้ทันทีเพื่อให้สุขภาพจิตดีขึ้นอย่างยั่งยืน
12 บทความจากทั้งหมด 92 บทความ

ทำไม การทำงานแค่เท่าที่ไหว ถึงทำให้พักเท่าไหร่ก็ยังเหนื่อย “เราก็ทำแค่งานตามหน้าที่นะ ไม่ได้แบกอะไรเพิ่มแล้ว แต่ทำไมวันหยุดถึงยังหมดแรงขนาดนี้?” ในช่วงที่กระแส Quiet Quitting หรือการ “ทำงานแค่เท่าที่ไ

เช็กแบตใจเมื่อ เช้าวันจันทร์ที่ไม่อยากลุกไปทำงาน เริ่มหนักเกินไป “เสาร์อาทิตย์ผ่านไปเร็วเหมือนโกหก พรุ่งนี้ต้องไปเจอหน้านรกที่ออฟฟิศอีกแล้วหรอ?” ช่วงเวลาเย็นวันอาทิตย์ (Sunday Scaries) มักจะเป็นช่วงที

เครียดกับ การวางแผนออกจากงานโดยไม่เผาสะพาน ได้ ไม่ได้แปลว่าเราไม่อดทน “แค่นี้ทำเป็นเครียด คนอื่นเขาลาออกกันเยอะแยะ ไม่เห็นต้องคิดมากขนาดนี้เลย” เวลาที่เราพยายามจะอธิบายความกังวลในช่วง “เตรียมตัวลาออก”

เราไม่จำเป็นต้องแบก ความคิดอยากลาออกที่เริ่มชัดขึ้น ไว้คนเดียว “ถ้าบอกเพื่อนร่วมงานว่าอยากลาออก เขาจะเอาไปฟ้องเจ้านายไหม?” “ถ้าบอกที่บ้าน เขาต้องหาว่าเราไม่อดทนแน่ๆ” สำหรับคนที่เริ่มมั่นใจแล้วว่า “อยู

พักกับ งานไตรมาสสามที่เริ่มแน่นเกินไป ได้โดยไม่ต้องรู้สึกผิด “งานกำลังเร่ง ถ้าเราหยุดพักตอนนี้ ทีมจะต้องลำบากแน่ๆ” พอเข้าสู่ช่วงปลายไตรมาสสาม (Q3) ของปี บรรยากาศในออฟฟิศมักจะเต็มไปด้วยความตึงเครียด โป

เช็กแบตใจเมื่อ ความกลัวว่าจะเปลี่ยนงานแล้วพลาด เริ่มหนักเกินไป “ถ้าที่ใหม่แย่กว่าที่เก่าล่ะ?” “ถ้าเราไม่ผ่านโปรล่ะ?” ในวินาทีที่เราตัดสินใจแล้วว่า “อยู่ที่นี่ต่อไปไม่ไหวแล้ว” และเริ่มลงมือปัดฝุ่นเรซูเ

เครียดกับ เช้าวันจันทร์ที่ไม่อยากลุกไปทำงาน ได้ ไม่ได้แปลว่าเราไม่อดทน “คนอื่นเขาก็ทำงานหนักกันทั้งนั้น ทำไมเราถึงรู้สึกเหมือนจะตายให้ได้อยู่คนเดียว?” ทุกเช้าวันจันทร์ เสียงนาฬิกาปลุกมักจะทำหน้าที่เหม

แยกภาระในหัวออกมาเมื่อ ความคาดหวังจากครอบครัว หนักเกินไป “ต้องส่งเงินให้ที่บ้าน ต้องหาเวลาไปเยี่ยมพ่อแม่ แถมต้องรักษาตำแหน่งงานไม่ให้ที่บ้านอายคนอื่นด้วย” ในฐานะมนุษย์คนหนึ่งที่พยายามจะเป็นผู้ใหญ่ที่ด

การพักในวันที่ การสื่อสารความต้องการแบบอ่อนโยน ยังไม่จบ “คุยกันไปตั้งหลายรอบแล้ว ทำไมเขายังไม่เข้าใจขอบเขตของเราสักที?” ความเข้าใจผิดที่ใหญ่ที่สุดอย่างหนึ่งเกี่ยวกับการสื่อสารความต้องการ (Assertive Co

ทำไม ความรู้สึกผิดเวลาตั้งขอบเขต ถึงทำให้ใจหมดไฟง่ายขึ้น “ปฏิเสธงานไปแล้ว แต่ทำไมนอนไม่หลับเลย มัวแต่คิดว่าเขาจะโกรธไหม?” หลายคนคิดว่า การพูดคำว่า “ไม่” คือจุดสิ้นสุดของการตั้งขอบเขต (Boundaries) เราเ

ทำไม วันแม่และความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน ถึงทำให้ใจล้ากว่างานที่เห็น “งานหนักแค่ไหนก็ไม่เหนื่อยเท่าต้องกลับไปเจอหน้าครอบครัวช่วงเทศกาลเลย” หลายคนมักจะแซวตัวเองว่า ขอทำโอทีอยู่ที่ออฟฟิศดีกว่าต้องกลับไปร่วม

ภาระใจที่ซ่อนอยู่หลัง การเป็นคนดีจนไม่มีที่ให้ตัวเอง “ไม่เป็นไร เดี๋ยวเราช่วยเอง” ประโยคนี้มักจะหลุดออกจากปากของคนที่เป็น “ผู้ให้” หรือ People Pleaser ได้อย่างเป็นธรรมชาติ ราวกับเป็นระบบอัตโนมัติที่ถ