ที่พักใจ — รวมบทความจิตวิทยาและการดูแลตัวเองที่เขียนมาเพื่อทุกคนที่มีความกังวลใจ
เราเชื่อว่า "ความเข้าใจ" คือก้าวแรกของการเยียวยา บทความของเราจึงไม่ได้เน้นเพียงแค่การบอกให้เธอ 'สู้ๆ' แต่เน้นการรับฟัง ยืนยันความรู้สึก และมอบเครื่องมือทางจิตวิทยาที่ทำได้จริง เพื่อให้วันนี้ของเธอเบาลงกว่าเดิมอีกนิด
เรานำทฤษฎีทางจิตวิทยามาถอดรหัสให้กลายเป็นเรื่องที่เข้าใจง่าย เหมาะกับไลฟ์สไตล์ของคนทำงานที่เวลาเป็นสิ่งมีค่า
ทุกตัวอักษรกลั่นกรองมาจากความเข้าใจในความเจ็บปวด เพราะเราเชื่อว่าไม่มีใครควรต้องแบกโลกทั้งใบไว้เพียงลำพัง
มากกว่าแค่แรงบันดาลใจ คือขั้นตอนเล็กๆ (Micro-steps) ที่เธอสามารถเริ่มทำได้ทันทีเพื่อให้สุขภาพจิตดีขึ้นอย่างยั่งยืน
10 บทความจากทั้งหมด 22 บทความ

เคยเป็นมั้ย... พอเราเริ่มอยากจะจริงจังกับการดูแลตัวเอง เริ่มหาพิธีเล็กๆ มาจัดระเบียบใจ เช่น การตื่นเช้ามาดื่มชาเงียบๆ หรือการเขียนบันทึกก่อนนอน แต่พอถึงเวลาที่เราตั้

เคยเป็นมั้ย... ตื่นมาตอนเช้าแล้วสิ่งแรกที่ทำคือการเช็กเมล หรือก่อนนอนก็ยังนั่งตอบแชทเรื่องงาน ทั้งที่ร่างกายบอกว่าไม่ไหวแล้ว พอก้าวเข้าสู่ช่วงโค้งสุดท้ายของปี บรรยาก

อยากมีขอบเขตกับ "ความกลัวว่าเวลาจะไม่พอ" ไม่ได้แปลว่าเราใจร้าย เธอกำลังรู้สึกแบบนี้อยู่มั้ย... อยากจะบอกปัดคำขอของเพื่อน อยากจะปฏิเสธงานที่งอกเพิ่มมา แต่มันพูดไม่ออก

วิธีปฏิเสธเพื่อนยืมเงินแบบสุภาพ ไม่ให้เสียเพื่อนแต่ก็ไม่เสียเงิน เสียงแจ้งเตือนดังขึ้น หน้าจอโชว์ข้อความจากเพื่อนสนิทว่า "แกร... ขอยืมเงินหน่อยสิ พอดีช็อตหนักมาก" วินาทีนั้นใจเราคงร่วงไปอยู่ตาตุ่ม ควา

10 คำปฏิเสธเจ้านายและเพื่อนร่วมงานแบบสุภาพ เมื่อรับงานไม่ไหว เคยมั้ย... งานที่มีอยู่ก็กองจนล้นโต๊ะอยู่แล้ว แต่พอเจ้านายเดินมาสั่งงานเพิ่ม หรือเพื่อนร่วมงานเดินมาขอให้ช่วย เรากลับหลุดปากพูดไปว่า "ได้คร

ประโยคปฏิเสธคำชวนเที่ยวแบบสุภาพ สำหรับมนุษย์ Introvert ถึงวันศุกร์ทีไร ในขณะที่คนอื่นตื่นเต้นกับการปาร์ตี้หรือทริปวันหยุดยาว มนุษย์ Introvert อย่างเรากลับรู้สึกสบายใจที่สุดเมื่อได้รู้ว่าจะได้นอนกลิ้งอ

การปฏิเสธไม่ได้แปลว่าเห็นแก่ตัว: ทำไมเรากลัวการปฏิเสธ? รู้ทั้งรู้ว่าทำไม่ไหว รู้ทั้งรู้ว่ามันเบียดเบียนเวลาส่วนตัว แต่พอถึงจังหวะที่ต้องพูดคำว่า "ไม่" ออกไป ทำไมคำคำนี้มันถึงจุกอยู่ที่คอ แล้วกลายเป็นค

ศิลปะแห่งการปฏิเสธ: คู่มือตั้งขอบเขตใจด้วย "คำปฏิเสธแบบสุภาพ" เคยเป็นมั้ย... ปากตอบตกลงไปแล้ว แต่ในใจกำลังตะโกนบอกตัวเองว่า "ไม่ไหวแล้วนะ" เรายอมรับงานที่ล้นมือ ยอมไปในที่ที่ไม่อยากไป หรือแม้แต่ยอมให

เช็กขอบเขตงานเมื่อ ความกลัวก่อนปีจะจบ เริ่มกินใจ พอมองปฏิทินแล้วเห็นว่าเหลืออีกไม่กี่สัปดาห์ก็จะหมดปี ความรู้สึกหน่วงๆ ในใจก็เริ่มทำงานทันที ใช่มั้ย? งานที่ยังค้างอยู่ อีเมลที่ยังไม่ได้ตอบ โปรเจกต์ที่

ช่วงเวลาท้ายปีแบบนี้ หันไปทางไหนก็เจอแต่บรรยากาศการเฉลิมฉลอง กลิ่นอายของเทศกาล และคำถามที่ว่า "ปีนี้ไปเที่ยวไหน?" หรือ "กลับบ้านมั้ย?" สำหรับบางคนที่เลือกจะอยู่เงียบๆ กับตัวเอง หรืออาจจะไม่มีทางเลือกอ