ที่พักใจ — รวมบทความจิตวิทยาและการดูแลตัวเองที่เขียนมาเพื่อทุกคนที่มีความกังวลใจ
เราเชื่อว่า "ความเข้าใจ" คือก้าวแรกของการเยียวยา บทความของเราจึงไม่ได้เน้นเพียงแค่การบอกให้เธอ 'สู้ๆ' แต่เน้นการรับฟัง ยืนยันความรู้สึก และมอบเครื่องมือทางจิตวิทยาที่ทำได้จริง เพื่อให้วันนี้ของเธอเบาลงกว่าเดิมอีกนิด
เรานำทฤษฎีทางจิตวิทยามาถอดรหัสให้กลายเป็นเรื่องที่เข้าใจง่าย เหมาะกับไลฟ์สไตล์ของคนทำงานที่เวลาเป็นสิ่งมีค่า
ทุกตัวอักษรกลั่นกรองมาจากความเข้าใจในความเจ็บปวด เพราะเราเชื่อว่าไม่มีใครควรต้องแบกโลกทั้งใบไว้เพียงลำพัง
มากกว่าแค่แรงบันดาลใจ คือขั้นตอนเล็กๆ (Micro-steps) ที่เธอสามารถเริ่มทำได้ทันทีเพื่อให้สุขภาพจิตดีขึ้นอย่างยั่งยืน

เมื่อความตื่นเต้นของวันที่ 1 มกราคม เริ่มจางหายไป เข้าสู่สัปดาห์ที่สองของปีใหม่แล้ว... ความตื่นเต้นของคืนส่งท้ายปีเก่าเริ่มจางหาย ความหวังที่เคยเต็มเปี่ยมในวันแรกของเดือนมกราคมค่อยๆ ถูกแทนที่ด้วยความ

The 1-Minute Win: ฉลองชัยชนะเล็กๆ ในแต่ละวัน เพื่อหลอกสมองให้มีความสุข ในโลกที่ตะโกนใส่เราว่าต้อง "สำเร็จครั้งใหญ่" ถึงจะมีสิทธิ์ภูมิใจ หลายคนจึงเผลอทำตัวใจร้ายกับตัวเองด้วยการมองข้ามความพยายามในแต่ละ

เคยเป็นมั้ย... ที่รู้สึกว่าในหัวมี tab เปิดทิ้งไว้เต็มไปหมดจนเครื่องเริ่มค้าง เรื่องงานที่ยังไม่เสร็จ เรื่องบ้านที่ยังไม่ได้เคลียร์ เรื่องคนรอบข้างที่ต้องดูแล พอมันม

เคยเป็นมั้ย... พอเราเริ่มอยากจะจริงจังกับการดูแลตัวเอง เริ่มหาพิธีเล็กๆ มาจัดระเบียบใจ เช่น การตื่นเช้ามาดื่มชาเงียบๆ หรือการเขียนบันทึกก่อนนอน แต่พอถึงเวลาที่เราตั้

เคยเป็นมั้ย... ในวันที่เราพยายามจะใจดีกับตัวเอง หรือพยายามกลับมานั่งเงียบๆ ฟังเสียงหัวใจตัวเองจริงๆ แทนที่จะวิ่งตามเสียงคนอื่น แต่พอเราเริ่มฟัง เรากลับไม่ได้ยินเสียง

พอเดินเข้าสู่ช่วงสามเดือนสุดท้ายของปี เคยรู้สึกกระวนกระวายใจมั้ย... เมื่อมองกลับไปที่ลิสต์เป้าหมายที่เราเขียนไว้ตอนต้นปี บางอย่างก็ยังไม่ได้เริ่ม บางอย่างก็ค้างคาไว้

พอก้าวเข้าสู่เดือนตุลาคม บรรยากาศรอบตัวมันดูจะเร่งรีบขึ้นมาทันตาเห็นเลยมั้ย... เสียงจากที่ทำงานเริ่มพูดถึงเป้าหมายปลายปี รายงานสรุปผลงาน หรือแผนงานของปีหน้า ในขณะที่

เคยสังเกตมั้ย... ยิ่งเข้าใกล้เดือนสุดท้ายของปีมากเท่าไหร่ ไหล่ของเราก็ดูจะหนักขึ้นเรื่อยๆ มันไม่ใช่ความหนักจากสิ่งของ แต่มันคือความหนักจาก "แรงกดดันก่อนสิ้นปี" ที่ถา

ในวันที่ทุกอย่างรอบตัวดูจะเอาแน่เอานอนไม่ได้ แผนงานที่เตรียมไว้ถูกเลื่อน ข่าวสารที่ได้ยินทำให้ใจสั่น หรือความเปลี่ยนแปลงในที่ทำงานที่รวดเร็วเกินตั้งตัว เคยรู้สึกมั้ย

พอก้าวเข้าสู่เดือนพฤศจิกายน บรรยากาศรอบตัวเริ่มเปลี่ยนไปพร้อมกับความรู้สึกที่หนักอึ้งในอก หลายคนเริ่มมองเห็นปฏิทินที่เหลือไม่กี่หน้า และในใจก็แอบคิดวนเวียนอยู่กับคำถ

เคยมีบางวันมั้ย... ที่เรารู้สึกเหมือนเป็นนักวิ่งที่กำลังจะหมดแรงกลางสนามแข่ง เรามองเห็นเส้นชัยของปีอยู่ข้างหน้า แต่ขาทั้งสองข้างกลับหนักอึ้งจนก้าวไม่ออก สายตาเรามองไ

ในโลกที่ทุกอย่างดูจะหมุนเร็วขึ้นทุกวัน และเต็มไปด้วยความไม่แน่นอนที่เราควบคุมไม่ได้ หลายคนอาจจะเผลอตั้งมาตรฐานให้ตัวเองสูงลิ่วเพื่อเป็นเกราะป้องกันความกลัว เราพยายาม