เข้ามานั่งพัก เลือกอ่าน เลือกฟัง ตามใจเธอได้เลยนะ
*ห้องนั่งเล่นเป็นมุมพักผ่อนใน ที่พักใจ — ที่รวมบันทึกฮีลใจสั้นประจำวัน เสียงบำบัดช่วยเรื่องการนอนหลับและสมาธิ และข้อคิดเกี่ยวกับความสัมพันธ์เพื่อดูแลตัวเธอ*
เลือกอารมณ์ที่เธอกำลังเผชิญอยู่ เพื่อให้เราช่วยคัดสรรบันทึกประคองใจที่ตรงความรู้สึกที่สุดนะ
พบข้อความและเสียงประคองใจทั้งหมด 99 บันทึก
เวลาที่ล้มแล้วลุกขึ้นมาไม่ได้ ไม่ใช่เพราะเราไม่พยายามพอ แต่เพราะเราพยายามลุกขึ้นมาด้วยมือเปล่า โดยไม่มีอะไรจะเกาะ ไม่มีอะไรจะยึด แล้วก็แปลกใจว่าทำไมยั...
มีบางครั้งที่เรานั่งมองตัวเองในกระจกแล้วรู้สึกห่างเหนื่อย เหมือนคนในกระจกเป็นคนแปลกหน้าที่เราไม่ค่อยรู้จัก ทั้งที่คนคนนั้นผ่านอะไรมามากมายเพื่อจะยืนอย...
ถ้าหัวใจของเราเป็นเครื่องเคลือบใบหนึ่ง ก็คงมีรอยร้าวเยอะแยะ จากทุกครั้งที่เคยแตกสลาย ทุกครั้งที่เคยสูญเสีย ทุกครั้งที่คิดว่าคงเก็บชิ้นส่วนกลับมาไม่ได้...
มีบาดแผลที่เจ็บอยู่ทุกวัน ไม่ยอมหาย ไม่ยอมซีน คอยหลอกหลอนเราทุกครั้งที่มีอะไรมากระทบใจจุดนั้น แล้วเราก็พยายามทำเหมือนมันไม่อยู่ที่นี่ ทั้งที่รู้ว่ามัน...
หลายคนรอวันหยุดเพื่อพัก รอเสาร์อาทิตย์ รอลางาน รอวันหยุดยาว แต่ละวันผ่านไปพายเรืออย่างเดียวไม่เคยวางพาย จนกระทั่งวันหยุดมาถึง กลับรู้สึกว่าพักยังไงก็ไ...
หลายคนรู้จักคำว่าพัก แต่เลือกจะใช้มันตอนที่ร่างกายบังคับให้หยุดแล้ว ไข้ขึ้น ปวดหัวจนลุกไม่ไหว หรือวันที่น้ำตาไหลออกมาโดยไม่รู้เหตุผล นั่นคือเสียงจากร่...
เราวัดน้ำหนัาตัว เช็คดัชนีน้ำตาล ดูผลเลือดทุกปี แต่กับสิ่งที่อยู่ข้างในที่ไม่มีใครมองเห็น เรากลับปล่อยผ่านไปวันแล้ววันเล่า จนกระทั่งวันที่มันแสดงอาการ...
เคยสังเกตมั้ยว่าหลายครั้งคำว่า "ได้" หลุดออกจากปากเร็วกว่าลมหายใจเข้า คนถามจบปุ๊บ เราตอบปั๊บ ทั้งที่ในหัวยังไม่ทันประมวลผล ทั้งที่ตารางชีวิตยังไม่ได้เ...
คำว่าไม่มีเพียงสองพยางค์ แต่กลับเป็นคำที่หนักที่สุดที่หลายคนไม่กล้าพูด เราเขียนมันในหัวได้ แต่พอจะถ่ายทอดออกมาเป็นเสียงกลับเบาหายไป ลองจินตนาการว่าคำว...
อยากปฏิเสธแต่กลัวทำร้ายความรู้สึงใคร เป็นความรู้สึกที่คุ้นเคยมั้ย ปากจะพูดว่าไม่ได้ แต่ก็กลัวว่าคำปฏิเสธจะดูแรงเกินไป ลองจินตนาการว่าการปฏิเสธเป็นเหมื...
วันวาเลนไทน์ปีนี้อาจเป็นวันที่เหงาสักหน่อยสำหรับใครหลายคน โซเชียลเต็มไปด้วยรูปคู่ ร้านอาหารเต็มไปด้วยคู่รัก แม้แต่รถไฟฟ้าดูเหมือนจะหอมกลิ่นกุหลาบไปหมด...
เคยมีช่วงเวลาที่เหม่อมองหน้าต่างแล้วคิดถึงคนที่ยังไม่มา คนที่จะเข้าใจเราทุกซอกทุกมุม คนที่จะทำให้ชีวิตนี้อบอุ่นขึ้น เรารอมานานจนลืมไปว่ามีใครนั่งอยู่ต...
เราตั้งใจให้พื้นที่นี้เป็นเหมือนบทสนทนาระหว่างเพื่อน ที่ไม่ต้องการความสมบูรณ์แบบ ไม่มีการตัดสิน และไม่มีการเร่งรัดให้ต้องรีบเติบโต บันทึกแต่ละฉบับในห้องนั่งเล่นถูกเขียนขึ้นเพื่อโอบรับและยอมรับ (Normalize) ความรู้สึกเหนื่อยล้า เศร้าหมอง หรือแม้แต่ความวิตกกังวลในวันพรุ่งนี้ที่อาจเกิดขึ้นได้กับทุกคนค่ะ
แง่คิดเชิงจิตวิทยาเล็กๆ รอบตัวที่จะช่วยเปลี่ยนมุมมองชีวิตให้เธอสับสนน้อยลง ค้นหาคำตอบของหัวใจอย่างอ่อนโยน
ข้อความปลอบประโลมใจที่อยากกระซิบข้างๆ หูเธอว่า "ทุกอย่างที่เธอรู้สึกในตอนนี้ มันโอเคมากๆ แล้วนะ" และเธอไม่ได้สู้คนเดียว