เข้ามานั่งพัก เลือกอ่าน เลือกฟัง ตามใจเธอได้เลยนะ
*ห้องนั่งเล่นเป็นมุมพักผ่อนใน ที่พักใจ — ที่รวมบันทึกฮีลใจสั้นประจำวัน เสียงบำบัดช่วยเรื่องการนอนหลับและสมาธิ และข้อคิดเกี่ยวกับความสัมพันธ์เพื่อดูแลตัวเธอ*
เลือกอารมณ์ที่เธอกำลังเผชิญอยู่ เพื่อให้เราช่วยคัดสรรบันทึกประคองใจที่ตรงความรู้สึกที่สุดนะ
อยากลอง แต่มือจับประตูไว้ไม่ยอมเปิด กลัวว่าถ้าก้าวเข้าไปแล้วสะดุด คนรอบข้างจะมองมาด้วยสายตาที่พูดไม่ออก จึงยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ทั้งที่ข้างหลังประตูคือส...
สิงหาคมมาเยือนแล้ว อีกหนึ่งเดือนที่ผ่านพ้นไป ไม่ว่าจะเป็นช่วงเวลาที่ภูมิใจหรือช่วงเวลาที่ท้อแท้จนไม่อยากจดจำ มันคือหน้ากระดาษที่ถูกเขียนจบแล้ว ลองลองน...
คำว่าขัดแย้งมักทำให้นึกถึงเสียงตะโกน ประตูกระแทก หรือความเงียบที่ยาวนาน แต่ความจริงคือขัดแย้งไม่จำเป็นต้องเป็นแบบนั้นเลย สามารถไม่เห็นด้วยโดยที่ยังเคา...
มีบางครั้งที่ไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่ใครบางคนพูด แต่เลือกกลืนน้ำลายแล้วยิ้มรับไป เพราะไม่อยากให้บรรยากาศเสีย ไม่อยากให้ใครไม่ชอบ ไม่อยากให้ความสัมพันธ์สั...
เคยรู้สึกมั้ยว่าพยายามปรับตัวเองให้เข้ากับทุกคน เปลี่ยนท่าทาง เปลี่ยนคำพูด เปลี่ยนสิ่งที่ชอบ จนบางครั้งไม่แน่ใจว่าตัวเองแท้ๆ เป็นยังไง แล้วก็เหนื่อย ก...
ไม่มีใครชอบความรู้สึกตอนถูกปฏิเสธ มันเจ็บ มันแสบ และมันทำให้ตัวเองอยากหดตัวเข้ามาอยู่ในเปลือกที่ปลอดภัย แต่การหลบซ่อนไม่ได้ทำให้ความเจ็บนั้นหายไป ลองล...
ถูกปฏิเสธแล้วรู้สึกแย่ รู้สึกว่าตัวเองไม่ดีพอ หรือไม่มีค่าพอ ความรู้สึกนั้นหนักและกดดัน จนบางครั้งอยากจะยอมแพ้แล้วไม่ลองอีกเลย ลองลองนึกภาพว่าการถูกปฏ...
มีอะไรหลายอย่างที่อยากทำแต่ไม่กล้า ไม่กล้าบอกรัก ไม่กล้าสมัครงาน ไม่กล้าขออะไรสักอย่าง ทุกอย่างมาเจอกันที่ประโยคเดียวกัน กลัวถูกปฏิเสธ แล้วก็เลือกเก็บ...
ในภาษาอังกฤษคำว่า present มีสองความหมาย ทั้งปัจจุบันและของขวัญ ไม่รู้ว่าบังเอิญหรือตั้งใจ แต่มันสะกิดใจทุกครั้งที่นึกถึง เพราะมัวแต่มองย้อนไปข้างหลังแ...
คิดถึงอดีตแล้วเศร้า คิดถึงอนาคตแล้วกังวล สติว่องไปมาระหว่างเมื่อวานกับพรุ่งนี้ จนลืมไปว่าตอนนี้กำลังนั่งอยู่ตรงไหน ร่างกายอยู่ที่นี่ แต่ใจล่องลอยไปไกล...
"อนาคตจะเป็นยังไง" "อีกห้าปีจะทำอะไร" "มีแผนชีวิตยังไงมั้ย" คำถามพวกนี้โยนมาทุกทิศทาง จนบางครั้งนั่งนิ่งแล้วรู้สึกว่าตัวเองไม่มีคำตอบสักอย่าง แล้วก็รู...
กลางดึกดื่น นอนนิ่งๆ แต่สมองไม่เคยหยุดหมุน คิดไปถึงเดือนหน้า ปีหน้า อีกห้าปีจะเป็นยังไง ยิ่งคิดยิ่งไกล ยิ่งไกลยิ่งกลัว จนลืมไปว่าตอนนี้นอนอยู่บนเตียงท...
เราตั้งใจให้พื้นที่นี้เป็นเหมือนบทสนทนาระหว่างเพื่อน ที่ไม่ต้องการความสมบูรณ์แบบ ไม่มีการตัดสิน และไม่มีการเร่งรัดให้ต้องรีบเติบโต บันทึกแต่ละฉบับในห้องนั่งเล่นถูกเขียนขึ้นเพื่อโอบรับและยอมรับ (Normalize) ความรู้สึกเหนื่อยล้า เศร้าหมอง หรือแม้แต่ความวิตกกังวลในวันพรุ่งนี้ที่อาจเกิดขึ้นได้กับทุกคนค่ะ
แง่คิดเชิงจิตวิทยาเล็กๆ รอบตัวที่จะช่วยเปลี่ยนมุมมองชีวิตให้เธอสับสนน้อยลง ค้นหาคำตอบของหัวใจอย่างอ่อนโยน
ข้อความปลอบประโลมใจที่อยากกระซิบข้างๆ หูเธอว่า "ทุกอย่างที่เธอรู้สึกในตอนนี้ มันโอเคมากๆ แล้วนะ" และเธอไม่ได้สู้คนเดียว